Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/3258 K.2012/4517

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2010 gün ve 2009/522-2010/154 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.10.2011 gün ve 2010/9617 - 2011/14450 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Banka'nın müşterisi olduğunu, 16/06/2005 tarihinde müvekkilinin 39.100 TL parasının haksız olarak başkalarının eline geçtiğini, müvekkilinin durumu 20/06/2005 tarihinde fark edip bankaya bildirdiğini, davalı bankanın olaydan kısa süre sonra güvenlik ayarlarında köklü değişikliklere gittiğini, müvekkilinin Garanti ve İş Bankası hesaplarının da bulunmasına rağmen, kişilerin Yapı Kredi Bankası'ndan işlem yaptıklarını, davalı Banka'nın teminatı altında bulunan Tele-Web bankacılık sisteminin güvenlik zafiyeti nedeni ile 365 985 lot yatırım fonunun ödeme günündeki aynı miktar karşılığı olarak, şimdilik 5.000 TL'nin aynı oranda faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Tüketici Mahkemesi'nce 3 ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınmış olması nedeni ile salt görevsiz mahkemece alınmış olmaları nedeniyle 4. bilirkişi raporu alınmasına gerek görülmediği, bankaların kendilerine bırakılan parayı TTK 20 gereğince basiretli tacir sıfatıyla koruması gerektiği, bankanın tam güvenli bir sistem kurmasının zorunlu bulunduğu, bu önlemlerin müşteriden beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, somut olayda bankanın yeterli önlemleri alamadığı, bankanın tam kusurlu bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.10.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.