Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/466 K.2012/9930

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/09/2010 tarih ve 2008/633-2010/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin daha önce merkezi Ankara’da bulunan davalı şirket ile ticari ilişki içinde olduğunu, 2006 yılı sonundan itibaren davalı şirket ile benzer unvana sahip İstanbul’da faaliyet gösteren dava dışı .... ile çalışmaya başladığını, davalı şirkete herhangi borcu olmamasına rağmen müvekkili şirketin muhasebe kayıtlarındaki karışıklık sonucu davalı şirkete 25.02.2008 tarihinde 5.552,48 TL, 10.03.2008 tarihinde 2.152,01 TL ve 20.03.2008 tarihinde 4.000,00 TL EFT ile ödeme yapıldığını, davalı bankanın ise bu ödemeleri davalı şirketin kredi borcuna mahsup ettiğini, davalıların BK’nun hata ve sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde hataen ödenen miktar kadar sebepsiz zenginleştiklerini ileri sürerek, 11.704,49 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin davalı şirket ile aralarında herhangi bir ticari ilişki olmadığı için davalı şirket hesabına ödenen meblağı talep etmekte haklı olduğu, davalı bankanın aracı konumunda bulunduğu, davacının verdiği talimata göre hareket ettiği, davalı bankanın, davacının verdiği talimatın aksine hareket ettiğini ispata yarar delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davalı banka hakkındaki davanın reddine, davalı şirket hakkındaki davanın taleple bağlı kalınarak kabulü ile 11.704,49 TL’nin faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.