Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4919 K.2012/20285

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.04.2010 tarih ve 2009/261-2010/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, tarafların müşterek faaliyet yürüttüklerini, dava dışı Dr. Sabahattin Gazanfer’in 02.06.2004 tarihinden itibaren 2 yıl süreli hizmet sözleşmesiyle müşterek genel müdür olarak göreve başladığını, davalı müşterek personel giderinin %13.33 kısmını karşılayacağı halde, genel müdüre yapılan 290.420,43 TL ödemeye hissesi oranında katılmadığını ileri sürerek, 42.729,89 TL’nin yasal faizi ile davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın talimatıyla genel müdür tarafından hizmet akdinin feshedildiğini, davacının 31.05.2005 tarihli genelgesi üzerine müvekkilinin 01.04.2005 tarihli yönetim kurulu kararı alarak genel müdürün imza yetkisini kaldırdığını, genel müdürden bu tarihten sonra hizmet alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların adi ortaklık vasfı mahiyetinde üst birlik oluşturarak 02.06.2004 tarihinden itibaren 2 yıl süre ile müşterek genel müdür atadıklarını, davalının birlikten 31.03.2005 tarihinde ayrıldığı ve 01.04.2005 tarihinde genel müdürün imza yetkisini kaldırdığı, davacının da 01.04.2005 tarihinden sonra müşterek kadroda çalışanların davalı birlik hizmetini yapmaması yönünde genelge yayınladığı, davalının sorumluluk payının %13,33 olduğu ve 2005 yılı Haziran ayında ödenen ikramiyenin ilk 3 aya isabet eden davalı hissesi olan 822,25 TL dışında hizmet verilmediğinden sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle 822,25 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1) HUMK.'nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 nci madde hükmüne göre miktar veya değeri 1.430 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 29/04/2010 hüküm tarihi itibariyle kesindir. Somut davada mahkemece 29/04/2010 tarihinde 822,25 TL’nın davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmişse de kabul edilen miktarın yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin temyiz istemine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.