Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5090 K.2013/4872

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.12.2011 tarih ve 2010/423-2011/599 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının keşidecisi olduğu çekin bankaya ciro edildiğini, borçlular hakkında kambiyoya mahsus takip yapıldığını, davalının icra mahkemesine başvurarak icranın geri bırakılması kararı aldığını, en son yapılan işlem itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığını ileri sürerek, takibe konu çekle ilgili olarak zamanaşımının dolmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, en son yapılan işlem itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğunu, icranın geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, icra takibinde 12.05.2008 tarihli işlem dışında başka muamele yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK’nun 33/a maddesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece icra takibinde en son işlemin 12.05.2008 tarihinde yapıldığı, bu talepten başka zamanaşımını kesen başka işlem yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı taraf 12.05.2008 tarihli işlemden başka, 11.11.2008 tarihinde de icra dairesine başvurarak borçlu adına kayıtlı araç üzerine konulan hacizlerin yenilenmesini ve takyidatların sorulmasını talep ettiğini ileri sürdüğü halde, anılan başvurunun zamanaşımını kesen bir icra muamelesi olup olmadığı değerlendirilip, tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.