KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/6983 E., 2012/9899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/03/2010 tarih ve 2009/211-2010/52 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/01/2012 gün ve 2010/8300-2012/645 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı, Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2000/440 esas sayılı dosyası ile ilgili olarak, kararın şirketin yetkili müdürü olduğu gerekçesi ile verildiği, 127 nolu kasada icra müdürlüğünce yapılan tespitte hisse senetlerinin nama yazılı olduğunun belirtildiği, oysa sözleşmeye konu senetlerin hamiline yazılı olduğu, ortaya çıkan bu durum ve belgeler ışığında dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesinin hükümsüzlüğünün sabit olduğunu ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, yenileme talebinde HUMK'nun 445 vd. maddelerinde sayılı hususların bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yargılamanın iadesi nedenlerinin yasada sınırlı olarak sayıldığı, davacının ileri sürdüğü hususların karar düzeltme istemine ilişkin dilekçede dile getirildiği, yasal koşullarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23/01/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/6983, K. 2012/9899, 7 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama