Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7461 K.2013/6679

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.11.2010 tarih ve 2008/356-2010/985 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların maliki ve şoförü olduğu özel halk otobüsünde yolcu olarak bulunan müvekkillerinin çocuğu ... 'in, durakta araçtan indiği sırada sürücünün erken hareket etmesi sebebiyle araçtan düştüğünü ve aracın tekerinin ayağının üzerinden geçmesi sonucu yaralandığını, ameliyat ve tedavi süreci devam eden küçüğün uzun süre okuluna gidemediğini, müvekkillerinin maddi ve manevi yönden zarar gördüğünü, tedavi sırasında SGK tarafından karşılanmayan masraflar yapıldığını, davalıların kusurlu oduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kazanın yolcunun araçtan düşmesi şeklinde gerçekleşmediğini, aracın tekerinin küçüğün sağ ayak parmaklarının üzerinden geçtiğini, aracın tüm yolcular indikten ve kapılar kapandıktan sonra hareket ettiğini, kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların maliki ve şoförü bulunduğu aracın çarpma sonucu davacı ... 'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 500 TL manevi tazminat ile tedavi sırasında yapılması zorunlu giderler karşılığı BK'nın 42/2. maddesi uyarınca takdiren 500 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istem ve diğer davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sırasında meydana gelen trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacılar vekili müvekkillerinden ... için 3.500 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece 500 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Ancak, Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel durumları gözönünde tutarak hükmedeceği manevi tazminat miktarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de, takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça belirtilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nden gönderilen tıbbi belgelere göre, kazadan sonra davacı 'ün uzunca bir süre yatarak tedavi gördüğü, iki kez ameliyat edildiği anlaşılmaktadır. Kazanın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunduğu ispatlanamadığına göre, bu durumda, mahkemece anılan davacı için istenen manevi tazminatın tamamına hükmolunması gerekirken, olayın özelliklerine, davacının olaydan etkileniş derecesine ve olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşmeyecek bir tutara karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.