Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7527 K.2013/7618

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.11.2011 tarih ve 2009/194-2011/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından genel ticari kredi sözleşmesine dayanılarak dava dışı ...’a 27.500,00 TL kredi kullandırıldığını, davalının bu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, noter kanalıyla gönderdikleri ihtarnameye rağmen davalının kredi borcunu ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.500 TL'nin kredi tarihinden itibaren işleyecek cari ticari kredi temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla talebini 32.387,58 TL yükseltmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, taleple bağlı kalınarak toplam 39.897,58 TL’nin davalıdan tahsiline, asıl alacağı oluşturan ....175,59 TL’nin 7.000,00 TL’sine dava tarihinden itibaren, ....175,59 TL’sine ıslah tarihi olan .../05/2011 tarihinden itibaren %38,... oranında temerrüt faizi ve faizin %5’i oranında BSMV uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Ancak, mahkemece davalının dava tarihinden önce 18/11/2006 tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilerek dava tarihine kadar işlemiş faiz hesaplanarak hüküm altına alınmış olmasına rağmen, asıl alacağın dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, asıl alacağın bir kısmına dava tarihinden, bir kısmına ise ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru görülmemişse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.