Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8647 K.2013/14296

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 tarih ve 2011/95-2012/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı Kanunla değişik 348/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi Zeliha Çubuk tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "RIOBA FORM" ibaresinin marka olarak tescili amacıyla davalı TPE'ne başvurduğunu, başvurunun ilanı üzerine davalı şirket tarafından başvuruya itiraz edildiğini, itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedilmesi üzerine, davalının YİDK'na yaptıkları itirazın kabul edilerek başvurularının iptal edildiğini, oysa;

müvekkili başvurusu ile davalı markalarının benzer olmadığını, gerek görsel ve gerek fonetik açıdan farklılıklar olduğunu, "RIOBA" ibaresinin müvekkili adına tescilli olduğunu, yanına ayırt ediciliği olmayan "FORM" ekinin getirildiğini, asıl unsurun "RIOBA" kelimesi olduğunu, davacının "RIOBA" ibareli markasının çok sayıda tescili ve fiili kullanımının olduğunu, bu nedenle tanınmış marka olduğunu.

Enstitü kararının hatalı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK’nın 2011-M-1407 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, TPE YİDK kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescil başvurusunda bulunduğu marka ile davalının redde mesnet markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-b anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, 8/1-b hükmü kapsamında ise benzer olduğu, ortalama tüketici algısı itibariyle en azından bağlantı bulunduğu yanılgısına yol açabilecek bir benzerliğin mevcut olduğunun kabulü gerekeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.