Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1120 K.2013/17769

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/02/2012 tarih ve 2010/332-2012/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında ulaşım hizmeti işinin yüklenilmesi konusunda sözleşme imzalandığını, sözleşme kapsamında müvekkilince yüklenilen işin yerine getirildiğini; ancak ihtara rağmen davalının 28/12/2009 tarihli fatura bedelini ödemediğini ileri sürerek 9.050,53 TL fatura bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme ilişkisinin doğru olduğunu;ancak davacının 2009 yılı Eylül ayında 15 gün işe gelmeyerek işini aksatması nedeniyle hizmet sunulan dava dışı idare tarafından müvekkiline 6.300 TL ceza kesildiğini, bu cezanın davacının hak edişinden mahsup edildiğini, sözleşmeye göre müvekkilinin defterlerinin delil sayılabileceğini, müvekkilinin defterlerinde dava konusu faturanın kayıtlı bulunmadığından davacının alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tutmuş olduğu işletme defterine göre alacak borç hesabı yapılamayacağı, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalının defterlerinin delil sayılacağı hususunda delil sözleşmesi bulunduğu; ancak davalının defterlerinin usulüne uygun tutulmaması nedeniyle sahibi lehine delil teşkil etme özelliği bulunmadığı, dosya kapsamında dava dışı idare tarafından davacının araçlarının işe gitmemesi nedeniyle 2009 yılı için 9.900 TL ceza kesildiğinin anlaşıldığı, davalının takas mahsup savunması karşısında mahsup edilen ceza tutarının fatura alacağından fazla olduğu, buna göre davacının alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.