Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11449 K.2013/16812

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 gün ve 2011/123-2012/28 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.04.2013 gün ve 2012/7687-2013/6380 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "NU/CLUB" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "SU CLUB" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, itirazlarının YİDK tarafından reddedildiğini, markaların benzer ve tescil kapsamındaki 41. ve 43. sınıftaki hizmetlerin de aynı olduğunu, iltibas ve haksız yararlanma riski bulunduğunu, ileri sürerek 2011-M-1592 sayılı YİDK kararının iptalini, tescili halinde markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı başvurusu ile davacı markasının arasında işaret ve kapsamlarındaki hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tescili talep edilen "SU CLUB" ibaresinin, davacıya ait "NU/CLUB" ibareli markadan farklı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece başvuru ve itiraza dayanak markadaki “su” ve “nu” baskın ve ayırt edici unsurlarındaki ilk harf farklılığının başvuruyu davacı markasından görsel, işitsel, anlam ve genel izlenim itibariyle yeterince farklılaştırdığı, karıştırılma ihtimalinin ve KHK’nin 8/1-b hükmü anlamında tescil engelinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.04.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.