Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11516 K.2013/18356

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2012 tarih ve 2008/1044-2012/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin yurtdışından mal ithal ederek televizyon reklamları yoluyla satışını yapan bir şirket olduğunu, davalının ise aralarındaki sözleşme uyarınca müvekkilinin mallarını depolayıp sipariş verenlere kargo yoluyla ulaştırılmasını sağladığını, davalının bir çok ürün bedelini, gönderilen ürünler müşterilere teslim edilmesine rağmen ürünün kabul edilmediği yönünde yanıltıcı beyanlarla müvekkiline ödemediğini, 700.000,00 TL civarındaki malın stokta olmadığı gibi bedellerinin de ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, tahsil edilen ürün bedellerinin davacıya aktarıldığını, taraflar arasında devam eden ticari ilişki esnasında davacıya ait ürün bedeli olarak 1.870.657,55 TL'nin tahsil edildiğini, bundan 22.158,40 TL'nin kredi kartı komisyon ücreti olarak kesildiğini, bakiye miktardan 1.613.196,36 TL'nin davacıya nakten yansıtıldığını, davacının müvekkiline olan hizmet bedellerini ödememeye başlaması üzerine davacı alacaklarından kalan 235.302,89 TL'nin müvekkili tarafından keşide edilen hizmet bedeli faturlarından olan alacağa mahsup edildiğini,

bunların sonucu olarak müvekkilinin halen 48.888,82 TL hizmet bedeli alacağı ile 4.300,00 Euro depo ücreti alacağı bulunduğunu, bu hususları içeren mutabakat yazıları ile faturalara bir itiraz gelmediğini savunup ileri sürerek asıl davanın reddini, karşılık davaları olarak 48.888,82 TL bakiye hizmet bedeli alacakları ile 4.300,00 Euro depo ücreti alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Karşı davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı- karşı davacının sözleşme ile davacı- karşı davalı tarafından ithal edilen ürünlerin depolaması ile müşteriye teslim ve bedellerini tahsil işlerini yüklendiğini, karşı davacının müşterilerden 1.869.465,67 TL tahsil edip bunun 1.611.898,39 TL'sini asıl davacıya ödediği, 22.464.39 TL'sini kredi kartı komisyonu olduğu, bakiye kalan 235.302,89 TL'nin karşı davacının karşı

davalıdan olan 284.218,19 TL'den mahsubu ile karşı davalının 48.915,30 TL borçlu durumda olduğunun, ayrıca yine taraflar arasındaki sözleşme uyarınca karşı davacının 4.300,00 Euro da depo ücreti alacağı bulunduğunun tespit edildiği, bu durumda davacı karşı davalının, davalı karşı davacıdan talep ettiği miktar kadar alacaklı olduğu anlaşılmışsa da bu miktar alacağın davalı- karşı davacı tarafından alacağından mahsup edildiği gerekçesiyle asıl davada davacının bakiye alacağı bulunmadığından davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karar verildiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 326'ıncı maddesi uyarınca yargılama giderlerinin davası reddedilen davacı üzerinde bırakılması ve davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, davanın mahsup sonucu reddedildiği gerekçesiyle reddedilen asıl davanın yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesi ve davacı lehine vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamış, kararın asıl davanın davalısı lehine bozulması gerekmiştir.