Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1173 K.2013/17374

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.09.2012 tarih ve 2010/477-2012/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin eski hissedarı olduklarını, hisseler 01.06.2006 tarihinde el değiştirmiş olup bu tarihten önceki dönemlere ilişkin borçların satıcılar tarafından ödeneceğini, sözleşme öncesi döneme ait ve davalılarca ödenmesi gereken 138.455,59 TL'nin tahsili için takip başlatıldığını, davalılarca işten çıkartılan işçilere ödenen 80.750 TL işe iade tazminatına ilişkin kısma haksız olarak itiraz edildiğini, işçilerin sözleşmenin imzalanmasından önce işten çıkartıldıklarını ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, işçilerin işe iadesini kabul etmenin ya da etmemenin davacının insiyatifinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işçilerin işe iadesini gerçekleştirmeyerek tazminata sebep olanın davacı taraf olduğu, tazminatın sözleşmede düzenlenen kıdem, ihbar ve ücret alacağına ilişkin olmadığı, söz konusu tazminatla ilgili taraflar arasındaki sözleşmede hüküm bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.