Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12059 K.2013/17465

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/10/2011 gün ve 2011/225-2011/30 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.03.2013 gün ve 2012/5205-2013/5249 sayılı kararı aleyhinde davalı İng Bank A.Ş. vekili ve borcu üstlenen TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.240,00 TL tutarındaki mevduatını Egebank A.Ş'ye yatırmak istediğini, davalı banka çalışanlarının yoğun baskıları, Egebank güvencesi vermeleri, iştiraki olduğunu bildirmeleri, formalite adı altında bir evrakın imzalattırılması ile paranın Egebank Off- shore Bank Ltd. hesabına aktarılmasına itiraz etmediğini, makbuzlarda Egebank A.Ş ... Şubesi ibaresinin bulunduğunu, davalı bankanın BK'nın 55 ve 100'üncü maddeleri uyarınca istihdam edenin ve yardımcı kişinin sorumluluğu çevresinde zararı tazminle yükümlü olduğunu ileri sürerek 11.240,00 TL'nin yatırıldığı tarihten itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2 maddesi uyarınca işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili ve borcu üstlenen TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 11.240,00 TL'nin hesap açılma tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 2/2 maddesi uyarınca işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın borcu üstlenen TMSF vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı İNG BANK AŞ vekili ve borcu üstlenen TMSF vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı İng Bank A.Ş. vekili ve borcu üstlenen TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.