Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13606 K.2013/18193

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.05.2012 tarih ve 2012/351 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir talep edenler (davacılar) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir talep eden davacılar vekili, hükümsüzlüğü talep edilen markaların devrini söz konusu olabileceğini, 556 KHK 76, HMK 389. maddeki şartların mevcut bulunduğunu ileri sürerek, markaların kararın kesinleşmesine kadar başka kişilere devrinin ve kullanılmasının önlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, tedbir talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, markaların halen davalı adına kayıtlı olduğu, davanın mahiyeti ve delil durumuna göre HMK 389. maddedeki şartların oluşmadığı gerekçesiyle, ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir talep edenler (davacılar) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati tedbir istemine ilişkin olup, mahkemece ihtiyati tedbir şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir. Davacı taraf, davalının iltibas yaratmak suretiyle KAFOĞLU ibareli markaları adına tescil ettirdiğini, ileri sürerek, markaların hükümsüzlüğünü talep etmiş, sonrasında ise davalı adına kayıtlı markaların kararın kesinleşmesine kadar 3. kişilere devrinin önlenmesi bakımından ihtiyati tedbir talebinde bulunmuştur.

HMK’nın 389. maddesi “Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.” hükmünü haiz olup, somut olayın şartları itibariyle gecikme sebebiyle bir sakınca veya ciddi bir zararın doğabileceği nazara alınarak,

yaklaşık ispat kuralı çerçevesinde ihtiyati tedbir şartları oluştuğu halde, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.