Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/13611 K.2013/20814

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.01.2012 gün ve 2008/46-2012/4 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.03.2013 gün ve 2013/2-2013/5466 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının müvekkiline ait işyerinin devri konusunda anlaştıklarını, bu amaçla protokol ve ek protokol tanzim ettiklerini ancak davalının edimlerini tam olarak yerine getirmediğini ileri sürerek, toplam 120.000 TL’nin davalıdan tahsiline ve davalıda bulunan 140.000 TL bedelli teminat bonosunun müvekkiline iadesine ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, karşılık davasında, protokol hükümlerine uymayan tarafın davacı olduğunu, müvekkilinin bu nedenle zarara uğradığını bildirerek 85.000 TL’nin davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalının talebinin kısmen kabulü ile 120.000 TL’nin davalı-karşı davalıdan tahsiline, 140.000 TL bedelli senedin iptali ile davacı-karşı davalıya verilmesine ve davalı-karşı davacının davasının reddine dair verilen karar davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce asıl davaya yönelik hüküm davalı-karşı davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı-karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.