Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1401 K.2013/19463

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.11.2012 tarih ve 2010/1067-2012/1249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait ... plaka sayılı araç ile müvekkili şirketin ortağı ve yetkilisi ...'in 11/05/2010 tarihinde beraber çalıştığı ... ile öğle yemeği yemek için davalı şirketin kapalı otoparkına geldiğini, yemekten döndüklerinde aracın sağ ön kapısının açık olduğunu ve bagajdaki evrak çantalarının çalınmış olduğunu gördüğünü, hemen emniyete durumun iletildiğini, yapılan incelemede aracın sağ tarafındaki sürgülü kapının camının levye ile zorlanarak aracın kapısının açıldığını ve hırsızlığın gerçekleştirildiğinin bildirildiğini, müvekkili şirketin toplam 3.361,80 TL zararının olduğunu ileri sürerek, bu miktarın ihtar tarihinden itibaren davalıdan reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın davacı tarafından ispat edilmesinin gerektiğini, müvekkili şirketin otoparkta mal ve can güvenliği için her türlü önlemi aldıklarını, müvekkili şirketin bir kusurunun bulunmadığını, çalınan eşyaların bedellerinin fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacıya ait aracın önce sağ kapısının levye ile zorlanarak açıldığı ve akabinde bagaj açılarak hırsızlığın gerçekleştirildiği, bilirkişi raporları kapsamında davacı zararının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.098 TL’nin 10/07/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.