Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1440 K.2013/18803

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.06.2012 tarih ve 2012/19-2012/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan 9. ve 36. sınıf mal ve hizmetleri içeren 2000/28165 sayılı “ADVANTAGE CAMPÜS” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının 2010/18208 kod numaralı “V KAMPÜS KART” ibareli 9 ve 36. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayalı olarak yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından 2011/M-5130 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürülerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usulüne uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde iltibas bulunmadığını, kampüs ibaresinin üniversite öğrencilerine sunulan hizmetlerle ilgili sektörde yaygın biçimde kullanılan bir ibare olduğunu, anılan sektörde tali unsur olarak ve farklı ibarelerle birlikte kullanılmasının mümkün bulunduğunu, başvurunun davacı markasından haksız yarar sağlanmasının yahut itibar veya ayırt ediciliğini zedeleme ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markasının asıl ve ayırt edici unsurunun ADVANTAGE KAMPÜS ibaresinden oluştuğu, davalı başvurusunun V KAMPÜS KART ibaresinden oluştuğu, asıl ve ayırt edici unsurlardan birinin ve en önemlisinin KAMPÜS sözcüğü olduğu, diğer unsurların ayırt edicilikte bu sözcüğe göre geri plânda kaldığı, KAMPÜS ve V KAMPÜS KART sözcükleri arasında görsel, anlamsal ve sescil bir farklılık olmadığı, taraf markalarının 9 ve 36. sınıftaki aynı tür ürün ve hizmetleri içerdiği,

normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı ürünlerle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki 9 ve 36. sınıf ürün ve hizmet alımlarında aynı markayı taşıyan mallardan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı,

idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğunu zannedebilecekleri, davacı markasının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu uyuşmazlığın hakimin hukuki bilgisi ile çözümünün mümkün bulunmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.