Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/15243 K.2013/22152

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2012 gün ve 2010/106-2012/3 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/05/2013 gün ve 2012/7674-2013/9042 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince "ELVAN MAXİMUM” ibaresinin marka olarak tescili için yapılan başvurunun davalı şirketin itirazı üzerine TPE YİDK’nın 2010-M-520 sayılı kararı ile reddedildiğini; oysa bu ibarenin 18.06.2001 tarihinden bu yana müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilince 2007 yılından itibaren seri marka yaratma amacı ile dava konusu tescil başvurusunun yapıldığını, müvekkili şirketin "MAXİMUM" veya "MAXİMM" ibareleri üzerinde öncelik hakkının bulunduğunu, redde dayanak markaların ilk olarak 11.07.2003 tarihinde davalı şirket adına tescil olunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nın 22.03.2010 tarih ve 2010-M-520 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.