Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/16839 K.2014/13740

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2013 tarih ve 2011/76-2013/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin Rusya Federasyonu’nda kurulu bulunan “Time Travel” adlı firmanın tek sahibi ve ortağı olduğunu, davalının müvekkili şirket tarafından “Time Travel”in genel müdürü olarak atandığını, ancak görevi ile ilgili imkan ve şartları kötüye kullanarak şirketin kasasından haksız olarak paralar çektiğini, davalının aldığı paraları ödemediği gibi hakkında başlatılan icra takibine karşı da itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itiraza uğrayan 32.369 USD alacağın faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki kur üzerinden TL karşılığının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hiçbir zaman davacının çalışanı olmadığını, davacının yurt dışında bulunan ve tüzel kişiliğe haiz olan bir şirket adına talepte bulunmasının hukuki dayanağı olmadığını, bu itibarla davacılık sıfatının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamına göre yapılan yargılama sonucunda, 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 124 vd. maddeleri uyarınca artık tek ortaklı ticaret şirketlerinin kurulması mümkün olduğundan bu yöne ilişkin ayrıca değerlendirme yapılmadığı, dava konusu alacağa mesnet teşkil eden beş adet makbuzun hiçbirinde firma olarak veya tahsil edenin adı veya soyadı olarak davacı şirketin isim veya unvanının mevcut olmadığı, Rafet Kayıran isminin ve Time Travel şirketinin kaşesinin ve imzanın mevcut olduğu,

söz konusu bu Time Travel şirketinin tasfiye halindeki davacı şirketin şubesi, yan kuruluşu veya acentesi olduğuna dair veya her iki şirketin aynı şirket olduğuna dair dosyada delil ve belge bulunmadığı, getirtilen ticaret sicili kayıtlarında bu yöne ilişkin herhangi bir ilan edilmiş bilgi olmadığı, dava dilekçesinde sözü edilen davacı şirket tarafından davalıya verilen veya davacı şirket tarafından davalının Rusya Federasyonu'nda kurulu bulunan Time Travel'in genel müdürü olarak atandığına dair herhangi bir bilgi ve belgenin dosya kapsamında mevcut olmadığı,

davacının kasasından davalının para aldığı veya davacının davalıya yurt dışında kurulu bu şirket için avans ödemesi yaptığına dair söz konusu tahsilat makbuzları nedeniyle şayet bir alacak oluşmuş ise veya doğmuş ise bu alacağın söz konusu

bedeli tahsilat makbuzlarıyla ödeyen şirket veya şahıs tarafından talep edilmesi gerektiği, davacının, dava dilekçesinde sözü edilen ödemeler nedeniyle davalıdan talep edebileceği bir alacağı olduğuna dair yeterli delil ve belgenin dosyaya sunulup alacağın ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1 - Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen artık tek ortaklı şirket kurulmasının 6102 Sayılı Yeni TTK uyarınca mümkün olduğu gerekçesiyle MÖHUK hükümleri tartışılmaksızın ve uygulanacak hukuk kesin şekilde belirlenmeksizin TTK hükümlerine göre karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca, Rus Hukukunun uygulanacağının belirlenmesi halinde davacının, dava konusu edilen dolaylı zararı kendi adına isteyip isteyemeyeceği ve bu anlamda aktif dava ehliyetinin olup olmadığının da değerlendirilmesi gerektiğinden anılan hususlar yönünden eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporları esas alınarak karar tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabul şekli bakımından da dosya içerisinde bulunan ve Rus makamlarından alındığı ve davacının tek sahibi olduğunu iddia ettiği Rusya'da kurulu şirketle ilgili olduğu anlaşılan belgelerin içeriği gerekçede yeterince tartışılarak temyiz incelemesine elverişli şekilde hüküm tesisi gerekirken, davacının yurt dışındaki Time Travel şirketinin, davacı şirketin şubesi, yan kuruluşu veya acentesi olduğunun ispatlanamadığı yönünde karar tesisi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.