Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1803 K.2013/20903

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.09.2011 tarih ve 2006/498-2011/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, “Hacı Salih Lokantası”nın 1984 yılından bu yana sahibi ve işletmecilerinin lokantanın kurucusu Hacı Salih Bey'in yasal mirasçısı olan oğlu ve gelini müvekkilleri ... ve Mirke Nilgün Movüt olduğunu, müvekkilleri ve onların murislerinin “Hacı Salih” sözcüğünü 1944 yılından beri ticari faaliyetlerde kullandığını, “Hacı Salih” sözcüğü her ne kadar vekil edenler tarafından marka olarak tescil ettirilmemiş ise de 62 yıldır bir aile geleneği olarak ailenin tüm ticari faaliyetlerinde lokantanın hem işletme adı, hemde markası olarak yoğun ve aralıksız olarak bir şekilde kullanıldığını,

hal böyle iken davalının markayı aynı ve benzer hizmetler yönünden kötü niyetle tescil ettirdiğini, müvekkilinin davalıdan çok önce ihdas ve istimal edilmiş, piyasada maruf hale getirilmiş olduğunu ileri sürerek. "Hacı Salih" sözcüğünün tescilinden doğan hakların müvekkiline karşı kullanılmasının önlenmesini, davalı adına tescilli 2004/38913 sayılı “Hacı Salih” ibareli markanın hükümsüz sayılmasını ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların markayı meşhur ve maruf hale getirmek bir yana tescil başvurusunda dahi bulunmadıklarını, “Hacı Salih” ismini yıllardır kullandıklarını iddia eden davacıların günümüzde bu isimde herhangi bir ticari faaliyette bulunmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların davaya konu “Hacı Salih” işletme adı üzerinde önceye dayalı üstün hakları bulunmakla birlikte, dava açtıkları sırada halen hak sahibi olduklarını ispatlayamamış olmaları gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu “Hacı Salih” ibaresini ilk ihdas edenin davacıların miras bırakanı olduğu ve daha sonra da davacılar tarafından kullanımına devam edilerek bu marka üzerindeki öncelik ve üstün hakkın davacılara ait olduğu hususları mahkemenin de kabulündedir. Dosyada mevcut “İş Sözleşmesi (Kontrat)” başlıklı belge ve dosyada mevcut

15.12.2004 tarihli belge hükümleri dikkate alındığında, “Hacı Salih Lokantası” işletme adını taşıyan lokantanın işletme hakkının 1 yıllık süre ile davalıya devredildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda söz konusu devrin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi kapsamında, bir işletmenin marka hakkını da kapsayacak şekilde aktif ve pasifleriyle birlikte davalı tarafa devrini kapsamayacağı açıktır. Bahsi geçen sözleşme içeriğinden davacı tarafın anılan işaret üzerindeki marka hakkını terk ettiği sonucuna ulaşılması da mümkün olmayacağından, 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 42. maddelerine dayalı olarak açılan işbu davanın kabulü gerektiği halde reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.