Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3083 K.2013/19364

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.09.2012 tarih ve 2012/36-2012/455 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirketlerin hisselerinin aynı ortaklara ait iken 2006 yılı içerisinde bir takım uyuşmazlıklar çıktığını, müvekkili şirketlerde de yetkili olan ve sonradan sadece davalı şirketlerde ortaklık ve yetkisi devam eden ...’nun müvekkili Eser İnşaat ve Ticaret A.Ş. adına TPE nezdinde tescilli ESER ibareli markayı, hakim ortağı olduğu davalı ... Taah. San.

A.Ş'ne devrettiğini, bunun iptali için Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nde dava açtıklarını, davanın lehlerine sonuçlandığını, davacı şirketlere ait olup hâlen kullanılan işletme ve tanıtımlara ilişkin resimleri, projeleri ve referansları kendilerine aitmiş gibi anılan web sayfasına koyduklarını, davalıların hiçbir hakları bulunmamasına karşın müvekkilleri ile aynı ticaret unvanı ve markayı kulanarak ticarî itibar ve güveninden yarar sağladıklarını ileri sürerek, davalıların internet siteleri üzerinden ifa edilen haksız rekabete konu fiilerinin tespit ve menini, maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkillerinin ESER ibaresini ticaret unvanı ve marka olarak önceye dayalı olarak kullandıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın tarafların aynı ünvan ve markayı kullanıp kullanmadığı, davacı şirkete ait projelerin davalı şirketlerce kendilerine ait imiş gibi yansıtılıp yansıtılmadığı noktasında toplandığı, tarafların iddia ve savunması nazara alındığında 556 Sayılı KHK'nin uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanın usulden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın Ankara Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.