Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/312 K.2013/17293

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2012 tarih ve 2012/378-2012/699 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Bremen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesin'de açılan davanın müvekkili lehine sonuçlanarak kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Bremen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 2 O 537/09 sayılı kararının ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkeme kararına konu ihtilafta Türk Mahkemelerinin münhasır yetkili bulunduğunu, kararın kanuna karşı hile yapılmak suretiyle elde edildiğini ve kamu düzenine aykırı olduğunu, tenfiz şartlarının oluşmadığını, kararın gerekçeden yoksun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, MÖHUK'nın 54. maddesindeki tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile açılan Federal Almanya Cumhuriyeti Bremen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 2 O 537/09 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.