Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3504 K.2013/21297

Taraflar arasında görülen davada Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.07.2012 tarih ve 2011/452-2012/481 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin müteveffa .....'nün kızı ve eşi olarak yasal mirasçı bulunduklarını, müteveffanın davalı şirketlerde bulunan hisseleri sebebiyle gelirlerde hak sahibi olduklarını, ancak müvekkillerine davalı şirketler tarafından hiçbir ödeme yapılmadığını, davalı şirketlerin hepsinin faal durumda olduklarını ve yıllık önemli karlar elde ettiklerini ileri sürerek davalı şirketlerin elde ettikleri gelirlerin müvekkillerine miras payı oranında ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirketlerin kar dağıtımına ilişkin esasların TTK maddeleri ile belirlenmiş olduğunu, sermaye şirketlerinin safi kurum kazancının tamamını ortaklarına dağıtamayacağını, anonim ortaklık genel kurulunca karın dağıtılmasına ilişkin karar alınmadıkça kar payının bir alacak davası açılmak suretiyle istenilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı üç şirketin de zarar ettiği ve dağıtılacak kar payının bulunmadığı, davalı şirketin genel kurulları tarafından kar payı dağıtıma yönelik herhangi bir karar alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.