Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3541 K.2013/19020

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2012 tarih ve 2007/378-2012/887 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabından bilgisayar korsanlarınca 28.03.2007 tarihinde internet bankacılığı yoluyla 2.998,43TL'nin bilgisi dışında üçüncü kişiler hesabına havale edildiğini, gerekli güvenlik önlemlerini almayan bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek 2.998,43TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda tüm kusurun güvenlik kurallarına riayet etmeyen davacıya ait olduğunu, tüm güvenlik önlemlerini alan müvekkiline bir kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; banka müşterisinin hesabında bulunan paranın, müşterinin haberi olmadan hesabından internet korsanlarınca çekilmesinde bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.998,43TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.