Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4133 K.2013/11892

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2009 gün ve 2006/149-2009/836 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.11.2012 gün ve 2012/4338-2012/18305 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı şirket arasında 09.03.2005 tarihinde akdedilen “...

İlindeki Elektronik Ücret Toplama ve Araç Takip Sistemi İşinin İşletimi ile ilgili Operasyonel ve Finansal İşlemlerde İşbirliği”ne ilişkin Protokolün davalı şirket tarafından keşide edilen 27.09.2005 tarihli ihtarname ile Protokol şartlarına tümüyle aykırı olarak ve hiçbir haklı gerekçesi bulunmaksızın feshedildiğini, davalı şirketin haksız olarak yaptığı bu fesih işlemi sonucu müvekkili bankanın uğradığı zararı tazminle sorumlu bulunduğunu,

diğer davalıların da müvekkili banka ile imzaladıkları Protokol hükmüne aykırı olarak proje kapsamındaki sistemin müvekkili bankanın saf dışı bırakılarak başka bankalar vasıtasıyla işletilmesine zımnen muvafakat ederek sistemin müvekkili bankanın dışında işletilmesine razı olduklarını ileri sürerek, müvekkili bankanın uğradığı 8.160.000,00 TL zararın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; davalı şirket tarafından açılan karşı davanın ise haksız olduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Davalı Kent Kart İşletme San. ve Tic. Ltd.

Şti. vekili, müvekkili şirketin sözleşmeyi feshinin haklı nedenlere dayandığını savunarak, davanın reddini istemiş; açılan karşı davada ise müvekkili tarafından davacı-karşı davalı bankaya teslim edilmiş bulunan tüm yazılım ve donanımların müvekkiline teslimi ile protokolün feshinden sonra banka arafından haksız olarak havuz hesabında tutulan paranın müvekkili tarafından alacaklılarına ödenmiş olduğundan sözkonusu paranın müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek,

bankada bulunan yazılım ve donanımların müvekkiline teslimine, aynen teslim mümkün olmaz ise bunların değeri olan 44.539,00 ABD Dolarının faiziyle birlikte tahsiline, karşı davalı bankanın haksız olarak elinde tuttuğu ve hak sahiplerine müvekkili tarafından ödenmek suretiyle müvekkilinin alacağı haline gelen 204.227,62 TL’nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Diğer davalılar vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı-karşı davalı banka ve davalı-karşı davacı şirket vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/4338 E., 2012/18305 K. sayılı ilamıyla onanmıştır. Davalı-karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.