Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4628 K.2013/20622

Taraflar arasında görülen davada Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2012 tarih ve 2010/91-2012/399 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalıya ait trende seyahat ettiği sırada meydana gelen kaza sonucu hayatını kaybettiğini, olayın davalının gerekli önlemleri almamasından kaynaklandığını, trenin kapılarının otomatik olarak açılıp kapanmadığını, 6762 Sayılı TTK'nın 806. maddesi uyarınca taşıyıcının yolcuları sağ salim ulaştırmakla yükümlü olduğunu, olay nedeniyle davacı eş ...'ın maddi ve manevi zarara, diğer davacıların da manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davacı baba ... için 10.000, anne Şerife için 10.000, kardeş Yaşare için 5.000 TL manevi, eş Zehra için 25.000 TL manevi ve 1.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müteveffanın hareket halindeki trenden tuğla fabrikasına kestirmeden gitmek için atladığını, müvekkilinin kusuru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, müteveffa ...'ın olayda tam kusurlu olduğu, kendi kusurlu eylemi sonucu hayatını kaybettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşımadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davacıların murisinin tuğla fabrikasına kestirmeden gitmek için trenden atlayarak vefat ettiği, olayda davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacıların murisinin vagon kapısını içeriden açarak trenden atladığı, kapının otomatik açma ve kapama sisteminin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmış olmakla, bu durumun davalı kurum aleyhine kusur teşkil edip etmediği değerlendirilip tartılışmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.