Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4742 K.2014/10798

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2012 tarih ve 2009/509-2012/237 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı C.. Nakliyat Ltd. Şti. ve H.. G.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan H.. G.. vekili Av. Y.. Ö.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat emtia poliçesiyle sigortalı zeytin yağlarının İzmir/Ankara arası taşınması işini davalı C.. Nak. Müt. Taş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin üstlendiğini, diğer davalıların ise araç maliki ve sürücüsü olduğunu, emtianın alıcıya teslim edilmediğini, sigortalının zararını karşıladıklarını, hasardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 65.027 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı C.. Nak. Müt. Taş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin taşıyıcı sıfatı bulunmadığını, taşıma işine aracılık ettiklerini, emtianın sağlam olarak taşınması taahhüdünü araç sürücüsünün verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. G.., kendisine ait aracın ruhsat ve plakasının sahte olarak kopyalandığını, olayla ilgisinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı H.. G..'in aracının ruhsat ve plakasının sahte olarak kopyalandığını savunmakla birlikte buna ilişkin delil sunmadığı, aracın anılan davalıya ait olduğunun trafik sicil kaydından belli olduğu, davalı C.. Nak.Müt. Taş. San. Tic. Ltd. Şti'nin taşıma işleri komisyoncusu olarak görev yaptığı, görevini yaparken basiretli bir tacir gibi davranmadığı, gerekli özeni göstermediği, 6762 Sayılı TTK'nın 781. maddesi uyarınca sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 65.027 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı C.. Nak. Ltd. ve H.. G.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı C.. Nak. Müt. Taş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Diğer davalı yönünden yapılan temyiz incelenmesine gelince. Mahkemece davalı H.. G..'in ruhsat ve plakasının sahte olarak kopyalandığına ilişkin delil sunulmadığı gerekçesiyle, anılan davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, mümeyyiz davalı H..

G.. vekili davalının Lüleburaz İlçesi'nde nakliye işi yaptığını, İzmir'e nakliye için hiç gelmediğini, taşımada kullanılan araç ruhsat kaydının sahte olduğunu, plakalarının kopyalandığını, olaya ilişkin olarak soruşturmanın devam ettiğini, dosyada mevcut emniyetten alınan ruhsat bilgisi ile taşıma sözleşmesine ekli ruhsattaki seri numaraları arasında farklılık bulunduğunu, taşımaya konu emtianın güvenlik güçleri tarafından ele geçirildiğini, halen İstanbul'da bir depoda olduğunu savunmuş olmakla birlikte, mahkemece ara kararlar ile incelenmek üzere istenen savcılık hazırlık soruşturması dosyasının dava konusu olayla ilgisi bulunmadığı gibi,

taşıma sözleşmesine ekli sahte olduğu iddia edilen ruhsat kaydı okunaksız olup, davalının gerçek ruhsat bilgisi ile karşılaştırılması da mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece olaya ilişkin olarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'na C.. G.. tarafından verilen şikayet dilekçesi sonrası işleme konulan hazırlık soruşturması dosyası ve taşıma sözleşmesine ekli sahte olduğu belirtilen ruhsat kaydının okunaklı sureti getirtilerek, mümeyyiz davalı H.. G..'in aracının ruhsatının sahte olduğu, plakasının kopyalandığı, emtiların halen bir depoda bulunduğu yönündeki savunması üzerinde durularak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.