Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4857 K.2013/14871

Taraflar arasında görülen davada... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2011 tarih ve 2008/202-2011/136 sayılı kararı onayan Dairenin 17.12.2012 gün, 2011/15609-2012/20845 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, müvekkili tarafından...

Merkez ve Köyleri Tütün Tarım Satış Kooperatifine 11.10.1999 tarihinde Tarım Satış Kooperatifleri ve Birlikleri kredi sözleşmesine dayanılarak 550.000 TL tutarında kredi açılıp kullandırıldığını, borçlu kooperatifçe bu kredinin ortaklarına dağıtıldığını ve kredinin teminatı olarak ortaklardan alınan müşterek ve müteselsil borç senetlerinin bankaya temlik edildiğini, bu temlik işlemi ile kooperatifin alacakla ilgili tasarruf hak ve yetkisinin kalmadığını, borçluların borçlarından kurtulmaları için kural olarak alacağı yeni alacaklı olan müvekkili bankaya ödemeleri gerektiğini,

kooperatif ile ortakları arasında müşterek borçlu ve müteselsil borç senedi başlığı altında düzenlen sözleşmelerde yer alan ibarelerle ortakların temlikten haberdar olduklarını ileri sürerek, 11.750 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek %26 değişken faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve diğer davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, borçlular tarafından ibraz edilen kasa tahsil fişleri ve müstahsil makbuzları incelendiğinde davalı borçluların davaya konu borç için kooperatif alacağına mahsuben alacaklarından yapılan kesintilerle ödeme yaptıklarının anlaşıldığı, kredi borcunun sözleşmenin 3. maddesinde düzenlenen şekilde kooperatife ödendiğinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 17.12.2012 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.