Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/597 K.2013/18088

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.05.2012 tarih ve 2012/45-2012/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ...Ş. vekili, müvekkili firmanın 99/014977 nolu “YAŞAR” markasının 35-42. sınıflarda, 204774 nolu “YAŞAR” markasının 1-34. sınıflarda, 2004/10214 nolu “YAŞA” markasının 16, 35 ve 41. sınıflardaki ürünler yönünden tescilli olup maliki olduğunu, buna karşın davalı Şirketin 2004/31241 nolu dosya üzerinden 29, 30, 31 ve 32 sınıflar yönünden kullanılmak üzere “YAŞA” ibaresinin tescili için diğer davalı TPE’ye başvuru yaptığını, ilk itirazlarının reddedilmesi üzerine süresi içerisinde ikinci kez TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna başvurulduğunu, başvurularının YAŞAR markaları ile iltibasa yol açabilecek derecede benzer olmadığı,

YAŞA markası ile ise benzer olmakla beraber benzer olmayan mal ve hizmetleri içerdiği” gerekçesiyle 15/05/2007 tarih ve 2007-M-1618 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa taraf markalarının iltibas veya iltibas tehlikesi yaratacak derecede benzer olduklarını bildirerek, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b,7/1-i, 8/1-b ve 8/4 ve 6762 TTK’nın 56, 57. maddesi gereğince TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 15/05/2007 tarih ve 2007-M-1618 sayılı kararının iptaline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Diğer Davalı Gıdasa Sabancı Gıda San. Tic.

A.Ş. vekili, YAŞA ibaresinin günlük hayatta sıkça kullanılan, markasal kullanımının da oldukça yaygın bir sözcük olduğunu, müvekkili firmaya ait 2004/31241 nolu YAŞA markasının kısmen kabul edilerek 29 ve 30. sınıflarda kullanılan ürünler yönünden tescil edildiğini, davacıya ait YAŞA markasının bu sınıfları kapsamadığını, bu sınıfları kapsayan YAŞAR ibareli marka ile YAŞA ibaresinin benzer olduğu iddiasının haksız olduğunu, müvekkilinin “YAŞA” ibareli markayı Ömür Yoğurt ve Gıda San.

A.Ş.’den devir aldığını, devir alınan markaların 17/01/1980 tarihinde tescil edilmiş ve 17/01/1990 tarihlerinde tekrar yenilenmiş olduğunu, davacı markasının tanınmışlığından yararlanma iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu başvuruda yer alan “ YAŞA” ibaresinin baskın ve esasla unsur olduğu, davacı adına tescilli 1997/20474 sayılı ve dava konusu başvuru ile aynı yada benzer tür emtiayı kapsayan markanın asli unsurunun da “ YAŞAR “ kelimesi olduğu taraflara ait işaretlerde yer alan “YAŞA” ve “ YAŞAR” ibareleri arasında köken itibariyle anlam farklılığı olmadığı gibi söz konusu ibareler görsel olarakta benzer olduklarından 556 sayılı KHK 8/1-b bendine göre tescilin istenildiği 29, 30. ve 32. sınıf emtianın ortalama alıcılar nezdinde işletmeler arasında bağlantı bulunduğu ihtimalini de kapsayacak şekilde iltibas tehlikesine yol açacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.