Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7820 K.2014/14313

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2012 tarih ve 2011/8-2012/338 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.09.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.N. K., davalılardan Birleşik Fon Bankası A.Ş. vekili Av. B. A. ve diğer davalı Z. K. Ö. vekili Av. İ.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait paraların 16.05.2001 tarihinde değerlendirilmek üzere davalı bankanın Bayrampaşa Şubesi'ne aktarıldığını, müvekkillerinden A.. K..'un daha sonraki tarihlerde ve en son 12.01.2002 tarihinde davalı bankaya para yatırdığını, banka çalışanı davalı Z.

K.'nin mevduatları en karlı şekilde değerlendireceği yönünde güven oluşturarak müvekkillerinden açığa atılmış imzalar aldığını, hesaplara ilişkin belge istendiğinde yüksel miktarları içeren sahte banka cüzdanları verdiğini, bankaca bir takım usulsüzlükler yapıldığının anlaşılması üzerine başlatılan soruşturmada durumun ortaya çıktığını belirterek A.. K.. için 578.000,00 TL, İ.. K.. için 670.815,00 TL, B.K. için 68.517,00 TL, E. K. için 59.659,00 TL, M.

U. için 91.046,00 TL mevduatın bankaya yatırıldığı 16.05.2001 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davayı ıslah edilerek A.. K.. yönünden 615.917,65 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Z. K. vekili, 21.05.2001 tarihinde yatan tüm paranın davacı A.. K.. tarafından çekildiğini, para çekmeye ilişkin belgelerde imzası olduğunu, A.. K..'un bizzat ve vekaleten idare ettiği hesaplara ilişkin bankadan ve müvekkilinden hiçbir alacağının olmadığını, paraların borsada kaybedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili, davacı A.. K..'un kendi adına asaleten diğer davacılara vekaleten verdiği ibraname kapsamında bankayı ibra ettiğini, davalı Z. K.'nin teftiş incelemesinde verdiği ifadesinde, davacı A.. K..'un kendi zararını kapatmak için sahte EFT işlemi yapması konusunda kendisini zorladığını belirttiği, yatırılan paraların gerek davacılarca gerek vekaleten davacı A.. K..'un verdiği talimatlarla çekildiğini ve bir kısım paranın A.. K..'un hesaplarına aktarıldığını, Bankalar Kanunu'na aykırı bir işlem yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Z.

K.'nin davacıların mevduatlarının yatırıldığı tarihten sonra bu mevduatları sahte belgeler ve EFT yolu ile zimmetine geçirdiği, banka vekilince de uyuşmazlık yaratılmayan savunma itibariyle paraların bankaya yattığının kabul edildiği, 05.03.2002 tarihli bankayı ibra eder belgenin içerik ve niteliği itibariyle hukuken borcu sona erdirici ibra belgesi niteliğinde görülmediği, BK m. 74 kapsamında delil yetersizliğine ilişkin beraat kararının hukuk mahkemesini bağlayıcı nitelikte bulunmadığı, güven kuruluşu olan bankaların aldıkları mevduatları özenle korumak yükümlülüğü içinde olduğu,

objektif özen borcunun gereği hafif kusurlardan dahi sorumlu oldukları, ayrıca bankanın adam çalıştıran sıfatı ile de sorumlu bulunduğu, ıslah talebinin zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı A. K. içim 615.917,65 TL, İ.. K.. için 670.815 TL'nin, B.K. için 68.517 TL'nin, E.K. için 59.659 TL'nin, M. U. için 91.046 TL'nin 16.05.2001 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte (A.

K. için takdirde edilen 615.917,65 TL'nin 578.000 TL'sine l6.05.2001, 37.917,65 TL'sine 07.12.2012 tarihinden itibaren) davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemece hükmedilen alacağın davalı banka hesabına yatırıldığı tarihten itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiş ise de, Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca temerrüt faizine hükmedilebilmesi için uyuşmazlık konusu paranın bankadan talep edilmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacılar A.. K.., İ.. K.., B.

K. ve E. K. tarafından banka hesabındaki paranın dava tarihinden önce ödenmesi için davalı bankaya başvuru yapıldığına dair 26.02.2002 tarihli ihtarname dosyaya sunulduğuna göre, paranın ancak talep tarihi itibariyle istendiğinin ve bu tarihte hesabın sonlandığının kabulü suretiyle, ihtarnamenin davalıya tebliğ tarihi araştırılarak bu tarihten itibaren reeskont faizine hükmedilmesi, davacı M.

U. yönünden ise, daha önce talep edilmiş olmamakla, dava tarihi itibariyle hesabın sonlandığının kabulü suretiyle dava tarihi itibariyle reeskont faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde temerrüt faizi belirlenmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, uyuşmazlık konusu paranın EFT/havale yoluyla davalı banka şubesi hesabına intikal ettiği belirlendiğine göre, sözleşme konusu hesapların türü belirlenmek suretiyle hesaba yatış tarihi ile dava tarihi arasında, hesabın belirlenecek türüne göre ve davacı tarafından temyiz edilmeyen temerrüt faizi oranını da aşmamak kaydıyla akdi faiz belirlenerek, bu tarihler arası bakımından akdi faiz oranı uygulanmak suretiyle alacağın tahsiline hükmedilmesi gerekirken, bu kısmı da kapsayacak şekilde reeskont faiziyle tahsile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.