Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9593 K.2013/14314

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2010 gün ve 2009/230-2010/274 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.02.2013 gün ve 2011/5553-2013/3156 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, "WALDORF=ASTORIA COLLECTION" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvuruya davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, itiraza dayanak gösterilen ve davalı şirket adına kötü niyetle tescil ettirilmiş bulunan marka nedeniyle müvekkil başvurusunun reddine karar verildiğini, TPE tarafından verilen red kararının hukuka aykırı olduğunu, bu kararın TPE’nin daha önceki karar ve uygulamaları ile de bağdaşmadığını, tescili istenen marka ile redde mesnet gösterilen marka arasında benzerlik bulunmadığını, markaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, hecelere,

kelimelere veya şekillere bölünerek ve genel bütünlük göz ardı edilerek değerlendirme yapılamayacağını müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu, davalı markasının müvekkilin marka tescilinden 14 yıl sonra 2005 yılında tescil ettirildiğini davalıdan çok daha önce markayı kullanan ve tescil ettiren müvekkilin marka üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu, belirterek TPE YİDK'nun 2009-M-2979 sayılı kararının iptaline ve başvuru işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili ve davalı...A.Ş. vekili; davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma hükme esas alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.