Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1086 K.2014/3096

Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.08.2013 tarih ve 2013/264 - 2013/264 D.İş. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankadan kullandırılan ticari kredilerin hesap kat ihtarı tebliğine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, müşterek borçlu müteselsil kefiller hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın taraflar arasındaki sözleşmeye dayalı olarak koşulsuz borç taahhüdü içerdiği, alacak iddiasının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir. Mahkemece yukarda belirtilen nedenlerle istemin reddine karar verilmiştir. İİK'nın ihtiyati haciz koşullarını düzenleyen 257. maddesinde, vadesi gelmiş ve rehinle temin edilmemiş bir para borcunun alacaklısının borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, istem dilekçesine ekli belgelerden de anlaşılacağı üzere, alacaklı banka ile karşı taraf arasında imzalanmış bulunan kredi sözleşmesi çerçevesinde tahakkuk eden alacak tutarları için borçlulara hesap kat ihtarı gönderilmiştir. İhtiyati haciz taleplerinde tam bir ispatın aranmasının gerekmediği, yaklaşık ispatın yeterli olduğu da dikkate alındığında, hesap kat ihtarında belirtilen ve ödenmediği ileri sürülen alacak tutarı için alacaklı bankanın ihtiyati haciz talebinde bulunmasında yasaya aykırı bir yön bulunmayıp, mahkemece yazılı gerekçeyle talebin reddedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.