Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11977 K.2015/13220

Taraflar arasında görülen davada ... ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.04.2014 tarih ve 2013/637-2014/106 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.12.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ..., davalı ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket ile İngiltere’de mukim ...

International Limited arasında yapılan anlaşma gereğince 22.09.2008 tarih ve 025301 numaralı fatura içeriğindeki mallarla ilgili olarak 55.476 Euro üzerinden anlaşma sağlandığını, bu malların taşıma işinin davalılara verildiğini, malların davalı şirketler tarafından müvekkili şirketten teslim alınmasına rağmen alıcı firmaya teslim edilmediğini, müvekkil şirket tarafından davalılara ya malları iade etmeleri ya da mal bedelini ödemelerinin ihtar edildiğini ancak bundan bir sonuç çıkmaması üzerine icra takibine girişildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek,

icra takibine itirazın iptali ve takibin devamına, %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Nak. Tic. Ltd. Şti. vekili, gasp edilen malların zararlarından müvekkili şirketin kusur ve sorumluluğu bulunmadığını, dava konusu talep muhakeme gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, aracın gasp edildiği tır parkının güvenli bir park olmadığı ve böylece davalı taşıyıcıyıcının sorumluluktan kurtulamayacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalıların icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 56.476,00 EURO üzerinden takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/A maddesinde belirtilen faiz oranları uygulanmak suretiyle devamına, davacının alacağı likit olmadığından koşulları oluşmayan inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Ulus. Nak. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, uluslararası kara yolu ile taşınan emtianın 3. kişiler tarafından gasp edilmesi nedeniyle uğranılan zararın davalı taşıyıcılardan tahsili amacıyla girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Türkiye Eşyaların Karayolunda Uluslararası Nakliyatı için Mukavele (CMR. Konvansiyonu) ve buna ek protokolü onaylayarak, 04.01.1995 tarihli Resmi Gazete’nin 22161 sayılı nüshasında yayınlanması ile bu sözleşmeye taraf olmuştur.

Bu konvansiyon hükümlerine göre yapılacak taşımalarda taraf devletler yönünden sözleşme hükümleri geçerli olacağından, CMR. konvansiyonunun 41. maddesi uyarınca, 40. madde hükümleri saklı kalmak üzere, bu sözleşmenin hükümlerini doğrudan doğruya veya dolayısıyla ihlal eden her türlü koşul hükümsüz sayılacak ve taşıma sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda, taşıyıcı lehine hükümler taşıyan CMR Konvansiyonu hükümleri uygulanacaktır.

Somut olayda, CMR Konvansiyonun 27. maddesi uyarınca, yabancı para cinsinden alacağın tahsili için açılan takipte, takip konusu alacağa %5 oranında gecikme faizi istenebileceği gözetilerek ve takip talebinde takip tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilin istendiği de nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, itirazın iptaline ve takibin 56.476,00 EURO üzerinden takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/A maddesinde belirtilen faiz oranları uygulanmak suretiyle devamına karar verilmiş;

bu suretle Konvansiyonun gecikme halinde uygulanacak faiz oranını belirleyen 27. maddesi hükmü çiğnenmiş olmaktadır. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.