Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15351 K.2015/4337

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2013 gün ve 2013/74-2013/216 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/05/2014 gün ve 2014/3706-2014/9857 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli marka başvurusunun, TPE YİDK’nın kararıyla, 3.kişilere ait “... “... ...” unsurlu markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek KHK 7/1 (b) m. uyarınca nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilin başvuru markası ile redde mesnet markalar arasında iltibas değerlendirmesi yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık bir benzerlik olmadığını ileri sürerek; davakonusu YİDK kararının iptalini talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 28.05.2014 gün 2014/3706 E., 2014/9857 K. sayılı ilamında yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.