Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15658 K.2015/3722

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 gün ve 2011/45-2012/108 sayılı kararı bozan Daire’nin 21/04/2014 gün ve 2013/13872-2014/7750 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 08.06.1999 tarihli Özel Kargo Taşımacılığı'na ilişkin sözleşmeyi imzaladıklarını, bu sözleşme kapsamında müvekkilinin Almanya ve Avusturya'dan davalıya 10 tır sevkiyat yapmayı üstlendiğini, tırların Denizli Gümrüğü'ne ulaşması sonrasında Almanya'daki ihracatçının tüm araçların tek bir FCR ile yola çıkmasını istemesi ve davalının da tüm uyarılara rağmen emtiaların antrepoya boşaltılmasına izin vermemesi sebebiyle emtiaların tırların üzerinde kalmasından dolayı bekleme ücreti doğduğunu,

tedarikçi firma ile davacı arasında yapılan anlaşma ile bekleme ücretlerinin günlük 295 Euro'dan 165 Euro'ya çekildiğini, bu miktar üzerinden toplam 11.715 Euro bekleme ücreti doğduğunu, davalı adına 23.11.2006 tarihli, 22.250,29 TL bedelli faturanın keşide ve tebliğ edildiğini, ödeme yapılmaması üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.