Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2754 K.2014/9033

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/10/2013 tarih ve 2013/242-2013/594 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından davalı aleyhine ... (Asliye Hukuk) Mahkemesinde açılan dava neticesinde; davalı şirketin 7669.38 Euro anaparanın 11.06.1999 tarihinden itibaren işleyecek % 4 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ödemenin 009257, 014682, 009699, 009700 seri nolu hisse senetlerinin iadesi karşılığı yapılmasına, yargılama masrafı olarak 2474,30 Euro'nun 19.03.3010 tarihinden itibaren işleyecek temel temel faiz oranına ek olarak % 5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini, verilen kararın usulünce kesinleştiğini ileri sürerek ... (Asliye Hukuk) Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesi'nin 22 O 289/08 numaralı dosyasında verilen 09.03.2010 tarihli kararı ve buna ek yargılama masraflarının tayinine ilişkin kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına tebligat kanununun 35. maddesi uyarınca usulünce tebligat yapılmış, davalı duruşmalara iştirak etmediği gibi savunma da yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; tenfizi istenilen kararın usulünce kesinleştiği, kararda tenfize engel bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle Federal ... Cumhuriyeti ... Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2010 tarihli, 22 O 289/08 sayılı kararının MÖHUK 56. maddesi gereğince tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Her ne kadar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305. maddesi gereğince mehkeme kararının hüküm fıkrasına tavzih yoluyla yeni hüküm eklenilmesi mümkün değil ise de mahkemece verilen 07.01.2014 tarih 2013/242 esas 2013/594 karar sayılı tavzih kararıyla, temyize konu edilen Federal ... Cumhuriyeti ... (Asliye Hukuk) Mahkemesinin 22. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2010 tarih ve 22 O 289/08 sayılı masraf tespit kararının da MÖHUK 56. maddesi gereğince tenfizine karar verildiği, bu hususta verilen kararın taraflara tebliği sonrasında temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, hukuki menfaat bulunmayan davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.