KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/3140 E., 2014/6662 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2014
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2012 gün ve 2009/338-2012/495 sayılı kararı onayan Daire’nin .../.../2013 gün ve 2013/704-2013/18338 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %... payına sahip kurucu ortağı olduğunu, şirketin gerçek karının bilançolara yansıtılmadığını, şirket kayıt ve defterlerinin gerçeklere aykırı ve dayanaksız tutulduğunu, kurucu ortak olan ve nama yazılı pay sahibi olan müvekkiline genel kurul toplantısına davete ilişkin herhangi bir tebliğ işlemi yapılmadığı gibi ilanın da yapılmadığını, dava konusu ....04.2005 tarihli genel kurulun 6. gündem maddesindeki şirketin amaç ve konusu ile ilgili ana sözleşme değişikliğinin ancak müvekkilinin de katılımı ile mümkün olabileceğini,
müvekkili olmadan şirketin amaç ve konusunda ana sözleşme değişikliğini yapılamayacağını ileri sürerek, davalı şirketin ....04.2005 günü yapılan genel kurulundaki kararların yasaya aykırılık ve yok hükmünde olması nedeniyle iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/3140, K. 2014/6662, 4 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama