Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/385 K.2014/8945

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.05.2013 tarih ve 2012/10-2013/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılından bu yana Denizli’de Z..adı altında düğün salonu işletmeciliğiyle iştigal ettiğini, işbu ibarenin 41. sınıfta tescili amacıyla TPE nezdinde yapılan 2009/57620 sayılı başvuruya davalı firma tarafından 2006/22942 sayılı “Z Z.. ibareli marka gerekçe gösterilerek yapılan itirazın Markalar Dairesince reddedilmesine karşın, akabinde YİDK tarafından kabul edildiğini ve başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin kurucu ortaklarından A..

D.. aynı zamanda davalı firmanın da ortağı olduğunu, davalı firmanın söz konusu bağlantı nezdinde müvekkilinin Z.. ibaresi üzerindeki kullanımından haberdar olduğunu ve herhangi bir itirazının bulunmadığını, düğün salonu işletmeciliği ile davalı faaliyet alanı mobilyacılık sektörü arasında benzerlik bulunmadığı gibi, tescilli davalı markası ile müvekkiline ait başvuru kapsamında da farklı alt sınıfların yer aldığını, müşteriler nezdinde iltibas yaşanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek 2011-M-4228 sayılı YİDK kararının iptali ile marka başvurularının tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın 2009/57620 sayılı marka başvurusu ile davalı firma adına tescilli “ZEBRANO” ibareli markalar arasında, marka ve işaretler yönünden benzerlik bulunmakla beraber kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin farklılığı nedeniyle aralarında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunmadığı,

ancak davacı tarafın 2009/57620 sayılı marka başvurusunun 41. sınıfta yer alan “Düğün salonu hizmetleri, gazino hizmetleri, disco hizmetleri” yönünden tescil edilmesi halinde, davalı firmaya ait tanınmış markanın ayırt edici karakterinin zedelenebileceği ve 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi anlamında tescil engelinin (aynı alt sınıfla sınırlı olacak şekilde) mevcut olduğu gerekçesiyle TPE YİDK’nın 15/11/2011 tarih 2011/M-4228 sayılı kararının 41. sınıfta düğün salonu hizmetleri gazino hizmetleri, disco hizmetleri hariç diğer guruplar yönünden iptaline, fazlaya yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekili ile davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, davalı markasının 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi anlamında tanınmış olduğu, davacının başvurusunun tescili halinde davalı şirkete ait tanınmış markanın ayırtedici karakterinin zedelenebileceği belirtilmiş, mahkemece de davacı tarafın marka başvurusunun 41. sınıfta yer alan “Düğün salonu, gazino ve disco hizmetleri” yönünden tescil edilmesi halinde, davalı firmaya ait tanınmış markanın ayırt edici karakterinin zedelenebileceği gerekçesiyle TPE YİDK kararının 41. sınıfta düğün salonu hizmetleri, gazino hizmetleri, disko hizmetleri hariç diğer guruplar yönünden iptaline karar verilmiştir.

Ancak alınan bilirkişi raporunda, tanınmışlığa ilişkin sunulan veriler bulunmaksızın genel değerlendirmeler ve mesleki tecrübelerin esas alındığı ifade edilmek suretiyle davalının markasının 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi kapsamında tanınmış olduğu görüşü açıklanmıştır.

Dairemiz kararlarında da benimsendiği üzere, markanın tanınmışlığının belirlenmesinde markanın coğrafi kullanım alanı, bayi ve şube sayısı, markanın tanınmışlığı için yapılan yatırım harcamaları, reklam ve sponsorluk benzeri faaliyetlerle tanıtımı, yıllık cirosu, varsa tanınmışlığa ilişkin mahkeme kararı ve yine marka ile ilgili ekonomik ve istatistiki değerlendirmelerin vb. dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davalı şirket tarafından tanınmışlığa ilişkin herhangi bir bilgi veya belge sunulmadığı halde, genel ve soyut ifadelerle davalı markasının tanınmış olduğuna ilişkin görüş bildiren bilirkişi raporuna itibar edilerek YİDK kararının tümden iptali yerine kısmen iptali şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.