Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4113 K.2014/10875

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2013 tarih ve 2013/105-2013/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, TMSF'ye devrinden önce Y.bank AŞ'nin Denizli Şubesi'ne 06.12.1999 tarihinde 18.200 TL yatırdığını, yatırmış olduğu paraya karşılık havale makbuzu ve banka cüzdanı verildiğini, 22.12.1999 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile Y.bank AŞ'nin TMSF'ye devredildiğini, TMSF yönetim kurulunun 26.01.2001 gün ve 7 sayılı kararı ile davalı bankanın Sümerbank A.Ş. bünyesine tüm aktifi ve pasifiyle birleştirildiğini, daha sonra O.bank A.Ş'nin 07.12.2001 tarihli olağanüstü genel kurul kararı ile S.bank A.Ş'nin tüzel kişiliği sona ermek geçmişteki borçlardan da TMSF sorumlu olmak kaydıyla O.bank A.Ş. tarafından devir alındığını,

O.bank A.Ş'nin bütün aktif ve pasifiyle davalı I. Bank A.Ş'ye satıldığını, müvekkilinin söz konusu parasını bankaya yatırdığı sırada yetkili banka memurları tarafından yanıltıldığını, söz konusu bankanın devletin güvencesi altında olup olmadığı konusunda kesin bir bilgi verilmediği gibi aksine bankalarının şubesi olduğu izlenimi verildiğini, söz konusu Y.bank'nın yöneticileri ve hissedarları hakkında bankaya el konulduktan sonra soruşturma açıldığını,

soruşturma sonucu ceza aldıklarını ileri sürerek 18.200 TL'nin 06.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 1-2 maddeleri uyarınca TCMB avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının, davalı Y.bank A.Ş'nin Denizli Şubesi'ne 06/12/1999 tarihinde 18.200 TL yatırdığı, daha sonra bu paranın Y. Security Off Shore Bank Ltd. Şti. hesabına aktarılmış gibi gösterildiği, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen ve kesinleşen karara göre, Y.bank A.Ş'nin bir kısım yöneticilerinin davacı ve onun durumundaki diğer Off Shore hesabı açtıranların iradelerini fesada uğrattıklarının açıkça ortaya konulduğu gerekçesiyle 18.200 TL alacağın 06/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesi gereğince, avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İ. Bank A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca Fon ve Fon'a devrolunan bankalar her türlü vergi, resim ve harçlar ile hükmolunan mali yükümlülüklerden muaf tutulmuştur. Davalı bankanın da Fon'a devrolunan Y.bank A.Ş'yi satış suretiyle devralmış olması nedeniyle, bu alacak yönünden, harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece başvurma harcından sorumlu tutulmasına imkan verecek davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı I.Bank A.Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dilekçesinden açıkça anlaşılacağı üzere, davada (1) nolu davalı olarak Y.bank A.Ş. gösterilmiş, TMSF'de Y.bank A.Ş'ye izafeten, payları devralan olduğu için dava dilekçesinde yer almıştır. Davada, TMSF'ye davalı olarak husumet tahmil edilmeyip, temsilci sıfatıyla davada yer almıştır. (1) nolu davalı olarak gösterilen Y.bank A.Ş'nin de, diğer davalı İ. Bank A.Ş. ile birleşmek suretiyle tüzel kişiliği sona ermiştir. Bu itibarla, mahkemece, açıklanan hususlar nazara alınmadan, hükmedilen tutarın TMSF'den de tahsiline imkan verecek şekilde yazılı şeklide karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı TMSF yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre davalı TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.