Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5195 K.2014/10394

Hasımsız olarak görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/228-2013/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin halen tasfiye halinde olup tasfiye memuru olarak da ....'ın görevlendirildiğini, tasfiye memurunun araçla 11.05.2013 günü pazara gelerek aracı cadde üzerine park ettiğini ve alışverişe gittiğini, bu esnada araçtan davacı şirkete ait bir kısım ticari defter ve faturaların bulunduğu çantanın çalındığını, bahse konu hırsızlık ile ilgili soruşturmanın devam etmekte olduğunu, ileri sürerek, tasfiye halinde Seymen Plastik İmalat İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait 2008-2009-2010 yılı yevmiye defterleri, 2008-2009-2010 yılı envanter defterleri, 2008-2009-2010 yılı alış faturaları ile ilgili olarak Türk Ticaret Kanununun 82/7 maddesi gereği zayi belgesi düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; hırsızlık olayına ilişkin olarak aracın şoförü ve tasfiye memurunun karakolda verdikleri ifade ile mahkemede tanık sıfatıyla verdikleri ifadelerin birbirini desteklemediği ve tutarlı olmadığı, bu sebeple itibar edilemeyeceği, ayrıca ticari defter ve belgelerin saklanmasında tasfiye memurunun gereken dikkat ve özeni göstermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.