Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8338 K.2014/16235

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2014 tarih ve 2011/475-2014/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 1997–1998 eğitim öğretim yılından bu yana açık öğretim sınavlarındaki soru, test ve kitapçık gibi materyallerin hazırlandığı programı oluşturduğunu ve davalı üniversitenin bu programı kullandığını, söz konusu soru bankası yazılım programının tamamen müvekkili tarafından tasarlandığını ve davalı idarenin bu programı müvekkilinin izni olmadan kullandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminatın, 1.000,00 TL kullanım lisans ücretlerinin davalı taraftan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; söz konusu programın oluşturulması için davacıya imkanların sunulduğunu, sözlü olarak görevlendirildiğini, programın zaten davalı üniversite için oluşturulduğunu ve müvekkilinin hak sahibi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosyada davacı (karşı davalı) vekili; söz konusu programın mülkiyetinin üniversiteye ait olduğunu, programda sayfa sayılarıyla ilgili düzeltmeler yapılacağını ancak kaynak kodlarını elinde tutan ve teslim etmeyen davalının buna izin vermediğini ileri sürerek davalı tarafından yapılan tecavüzün kaldırılmasını, davalı zilyedinde bulunan soru bankası yazılım programı kaynak, kod ve dokümanlarının idareye teslimini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davalı (karşı davacı) vekili; programın kendisi tarafından yapıldığını, hak sahibi olduğunu ve program üzerinde değişiklik yapılmasına izin vermediğini savunarak davanın reddini istemiş ve eser üzerindeki tüm hakların müvekkiline ait olduğunu, davalı idarenin programı kullanmasının engellenmesini karşılık dava ile talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı/karşı davalı ...'in programın oluşturulması için üniversite tarafından görevlendirildiği, davanın açılmasından çok önce yayımladığı makalelerinde dava konusu yazılımın üniversitenin olanaklarından yararlanılarak hazırlandığını bizzat ifade ettiği, ...'in 1990 yılından itibaren ...

Üniversitesi'nde çalışması ve 1996–1997 senesinden itibaren de soru hazırlama işinin ÖSYM'den devralınması ve test araştırma biriminin kurulması ile 2010 yılına kadar aralıksız olarak sınavların hazırlanması işi ile uğraştığı, adı geçenin üniversite adına çalışan bir kişi olduğu,

Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 18/2. maddesine göre üniversite ile ... arasında istihdam ilişkisi olduğu ve anılan madde gereğince memur, hizmetli ve işçilerin işlerini görürken meydana getirdikleri eserler üzerindeki haklar bunları çalıştıran veya tayin edenlerce kullanılır hükmü karşısında söz konusu eserin sahibinin üniversite olduğu gerekçesiyle ana dava dosyasında açılan davanın reddine, birleşen dava dosyasında açılan davanın kabulüne buna göre davalı ... tarafından yapılan mülkiyet hakkına yönelik tecavüzün menine,

davalı zilyedinde bulunduğu anlaşılan soru bankası yazılım programı kaynak kod ve dökümanlarının davacı idareye teslimine, birleşen dosyada davalı tarafın karşı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve bizzat davacı tarafından yayımlanan makalelerinde dava konusu yazılım için çalışmaların 1997 yılında Açıköğretim Fakültesi bünyesinde başlatıldığı ve üniversitenin olanaklarından yararlanılarak hazırlandığının da belirtilmesine göre, davacı/karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.