Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10827 K.2016/4990

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/03/2015 tarih ve 2013/109-2015/46 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... tarafından sahnelenmekte olan "..." isimli tiyatro eserinin müziğini bestelediğini, oyunun 21 Kasım 1995 tarihinden bu yana 400 defa sahnelendiğini, tiyatro gösterimi için ortalama bilet fiyatının 5,00 TL, ortalama seyirci sayısının da 300 kişi olduğunu, böylelikle davalının en az 600.000,00 TL hasılat elde ettiğini, elde edilen hasılatın %15'i ila %35'i arasında değişen oranlarda bestecinin telif ücreti hakkı bulunduğunu, en az yüzdeden hesaplansa dahi davacının 90.000,00 TL telif ücretine hak kazanmasına rağmen davalı tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek şimdilik 25.000,00 TL telif ücreti bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, FSEK 52. madde çerçevesinde “...” isimli oyunun müziğini yapan davacının eser sahipliğinden kaynaklanan mali haklarının davalıya devrettiğine dair bir sözleşme bulunmadığından, davacının mali haklarına dayalı talepte bulunması yasal zeminde bulunduğu, oyunun müziklerinin bestecisi ve dolayısıyla eser sahiplerinden biri olan davacıya ödenmesi gereken sektörel bazda miktar bilet bedelinin % 10'u kadar olacağı, davacının oyunla ilgili tahsilat bedeli olarak iddia ettiği miktarın aksinin davalı tarafça kanıtlanamadığı,

uzun dönem sahnelenen oyun sebebiyle davacının belirttiği rakamın bilirkişilerce uygun rakam olarak değerlendirildiği, Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğüne yazılan tezkereye rağmen oyunun hasılat gideri ile ilgili yeterli ve sağlıklı bilgi verilmemiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 60.000 TL telif bedelinden 25.000 TL'ye dava tarihinden, 35.000 TL'ye ıslah tarihi olan 17/02/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yukarıda yazılı şekilde karar verilmiş ise de, alacak miktarının hesaplanması için Dairemizin bozma ilamında işaret edilen hususlar araştırılmadan hüküm kurulması doğru bulunmadığı gibi, davacının iddia ettiği miktarın aksinin davalı tarafça kanıtlanamadığı şeklinde gerekçeye yer verilmek suretiyle ispat yükünün ters çevrilmesi, bilirkişi raporunda davacının iddia ettiği bedelin uygun olduğu yönünde bir belirleme bulunmamasına rağmen bu yönde bir belirleme bulunduğunun gerekçeli karar yerinde belirtilmesi ve ...'nün yeterli bilgi vermemiş olmasının da davaya kabul gerekçesi olarak belirtilmesi doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla mahkemece, Dairemizin önceki bozma ilamında ayrıntısı ile ifade edildiği üzere, yeni bir bilirkişi heyetinden görüş alınarak, davacının eserinin sözkonusu tiyatro oyunu için meydana getirilmiş musiki eseri olması, tiyatro oyununun temsiline katkı oranı, kullanım süresi ve bu tür oyunlarda musiki eseri sahibine yapılan ödemelerle ilgili teamül ile davalı ...'nce düzenlenen 13.03.2008 tarihli yazıda bahsi geçen yönerge, yine ...'nce hasılata yönelik olarak verilen cevap da dikkate alınmak ve ispat yükünün davacıda olduğu da gözönünde bulundurulmak suretiyle, davacıya ödenmesi gereken telif ücretinin belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru bulunmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.