Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/13306 K.2016/3245

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2015 tarih ve 2014/1109-2015/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı bankanın.... nezdindeki 001500 729534265 no'lu bankomat hesaplarından 26/12/2013 tarihinde 5.250,00 TL ve 3.780,00 TL tutarlarında para tahsilatı yapıldığını, 24/01/2014 tarihli yazı ile davalı bankadan kredi kullanmadıklarından bahisle tahsil edilen tutarların iadesinin talep edildiğini;

ancak verilen cevapta 3.780,00 TL'nin üç adet taşınmazın ekspertiz işlemi için tahsis edildiğini, 5.250,00 TL'nin ise kredi tahsis, istihbarat ve operasyon ücreti olarak çekildiğini bildirerek itirazlarının reddedildiğini, alınan 5.250,00 TL ücretin yasal dayanağı olmadığı gibi kullanmadıkları kredi için bilgi ve onayları dışında bu masrafın alındığını, taraflar arasında bu konuda bir sözleşme bulunmadığını, alınan masrafın fahiş miktarda olduğunu, işlemin neye göre yapıldığının açık olmadığını, bankanın sadece verdiği hizmetin zorunlu, belgeli, makul masrafları isteyebileceğini iddia ettiğini ileri sürerek;

fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla (3.780,00 TL olarak hesaplarından kesilen ekspertiz bedeline ilişkin dava açma haklarının saklı kalması kaydıyla) davalı tarafından haksız olarak kesilen 5.250,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkili bankanın ticari kredi müşterisi olduğunu, bankaların kar amacı gözeten şirketler olduğunu, verilen hizmetler karşılığı ücret alma haklarının bulunduğunu, alınan masrafın taraflar arasında düzenlenmiş genel kredi sözleşmesinin 10/4.maddesine uygun olduğunu, müvekkili banka nezdinde mevcut kredisi bulunan müşterinin yıllık mali durumları, banka istihbarat müdürlüğü tarafından düzenli olarak yapılan incelemelerle takip edildiğini , aynı zamanda yeni kredilerin tahsis sürecinde istihbarat müdürlüğü ve ilgili şube tarafından kurumun mali tabloları ve finans yapısına ilişkin çalışmalar yapıldığını,

yapılan istihbarat çalışmaları karşılığı tüm müşteri firmalarından yıllık istihbarat operasyon ücreti alındığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın ticari kredili müşterisi olduğu, davacı kurumun kesinti tarihi itibari ile davalı bankadan kullandığı kredi mevcut olup, bu kredinin kalan ana para tutarının 03/04/2014 tarihi itibariyle 823.850,50 TL olduğu, dava konusu olmayan 3.780,00 TL ekspertiz ücreti dışında davalı bankanın davacıdan 26/12/2013 tarihinde tahsil ettiği 5.250,00 TL'nin davalı bankanın davacıya ilişkin istihbarat ücreti olduğu;

ancak alınan 5.250,00 TL istihbarat ücretinin o tarihte kullanılmış bir kredi nedeni ile olmayıp müşterinin kredili limiti nedeni ile genel durumun takip amacıyla istihbarat işlemlerine ilişkin olduğu, kaldı ki; bu istihbarat işlemlerinin masraf gerektiren işlemler olduğu ve ne miktarda masraf sarf edildiğinin ortaya konamadığı, davacının bir kamu kurumu olduğu,

davalı bankadan daha önceden kullandığı kredi sözleşmesi ve kredi limiti nedeni ile mali durumunun istihbarat çalışmaları gerekçesiyle masraf gerektiren bir işlem olduğu da ortaya konulmaksızın 5.250,00 TL ücret tahsis edilmesinin hakkaniyete ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle, bilirkişinin aksi yöndeki görüşüne değer verilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.