KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/15231 E., 2016/4260 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2016
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2015 tarih ve 2014/386-2015/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahiller vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ... .'de bulunan hesabındaki mevduatın güveninin kötüye kullanılarak off-shore hesabına aktarıldığını, gerçekte paranın off-shore hesabına gitmeyip bankada kaldığını ileri sürerek, 2.800,00 TL’nin davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı ve fer'i müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 27.10.1999 tarihi itibarı ile parasını ... .'nin ... Şubesi'ne yatırmış olduğu, bilahare bu paranın paravan şirket .... hesabına aktarılmış gibi gösterildiği, kesinleşen ceza dosyasına göre ... .'nin bir kısım yöneticilerinin ... . aracılığıyla off-shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraları ... . bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardıkları, davacının iradesinin fesada uğratıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.753,30 TL'nin 02.12.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalı ve fer'i müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ve fer'i müdahiller vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/15231, K. 2016/4260, 18 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama