Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1839 K.2015/6859

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/10/2014 tarih ve 2014/489-2014/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin E. A.Ş'nin T. Şubesi'ne 24.11.1999 tarihinde 181.000 DM'yi %24 faizle 33 gün vadeli olarak yatırdığını ve kendilerine banka cüzdanı verildiğini, banka yönetimine el konulmasından sonra yapılan araştırmada, müvekkilllerinin bankaya yatırmış olduğu mevduatın banka yönetimi tarafından KKTC'de kurulan E. O.

Bank Ltd. adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, nüvekkillerinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paraların banka yönetimi tarafından Balkaner grubu ve hayali şirketlere usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, müvekkillerinin parasının, mevduatın o. banka hesabına aktarıldığı ve off shore mevduatlarının sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini ileri sürerek,

181.000 DM'nin paranın bankaya yattığı tarih olan 24.11.1999 tarihinden vade sonu olan 27.12.1999 tarihine kadar yıllık %24 akdi faiz, vade sonu olan 27.12.1999 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı I.. A.. vekili, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre yönünden davanın usulden ve davacının daha fazla faiz getirisi elde etmek için seçtiği hesap türü ve parasını bu hesapları değerlendirmek üzere verdiği talimat ve müvekkili bankanın da davacının bu talimatına uygun gerçekleştirdiği bir havale işlemi bulunduğunu savunarak, esastan da reddini istemiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre yönünden davanın usulden ve davacının serbest iradesiyle kıyı bankacılığını tercih ettiğini, müvekkilinin ayrı bir tüzel kişiliği olup, off shore bankası ile aralarında hiçbir organik bağın ve müvekkili bankanın off shore bankası nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin bulunmadığını, ceza mahkemesi kararının kesin delil niteliğinde olmadığını, bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini, davacının dolandırılmadığını, faiz talebinin yerinde olmayıp, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

Fer'i müdahil O.. O.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların, E. Bank A.Ş'nin T. Şubesi'ndeki 181.000 DM mevduatının bankanın merkez şubesinde bulunan off shore hesabına aktarıldığı, bu noktada davacıların iradesinin yanıltıldığı ve aslında off shore hesabının ayrı bir bankada bulunmayıp, E. Bank A.Ş'nin merkez şubesindeki bir hesaptan ibaret olduğu, bu şekilde off shore hesabında toplanan paraların fiilen O.

Bankası'na gönderilmeyip, bankada kaldığı ve E. Bank A.Ş'nin hakim hissedarının ve ortaklarının kurucusu olduğu, aynı zamanda organik bağının bulunduğu sabit olan şirketlere kredi olarak aktarıldığının sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 181.000 DM karşılığı 92.543,83 EURO’nun 24.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesindeki döviz faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı I.. A.. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararını Off Shore Bankası'ndan tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zaman aşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı I.. A.. vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden Y. A.Ş’nin 22.12.1999 tarihinde TMSF’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise S. A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine TMSF ile O.. O..bank A.Ş. (sonraki unvanı I..

A..) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından TMSF’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen Y.

A.Ş’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı banka ile TMSF'nin 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.