KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/3638 E., 2015/11236 K.·Mahkemesi : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2015
- Tarihi
- 08/04/2014
- Numarası
- 2014/98-2014/155
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 gün ve 2014/98-2014/155 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/11/2014 gün ve 2014/9805-2014/17387 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 04/05/2010 - 27/04/2011 tarihleri arasında boya üretim müdürlüğü kısmında teknisyen olarak çalıştığını, ihbar önellerine uymadan ve hiçbir geçerli sebep bulunmaksızın işten ayrıldığını, sözleşmeye aykırı şekilde 2 yıl içinde rakip firma D.'da işe başladığını, davalının görevi nedeniyle teknik ve mesleki bilgi, donanım ve sırlara sahip olduğunu, müşterileri tanıdığını, davalının rekabet yasağına uymayarak iş akdini feshedip aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir şirkete geçmekle edindiği tüm ticari bilgi ve sırları rakip firmada kullandığını, hizmet sözleşmesinde düzenlenen cezai şartı ödemesi gerektiğini ileri sürerek; 14.340,00 TL cezai şartın akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/3638, K. 2015/11236, 28 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama