Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3964 K.2015/13304

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.05.2013 gün ve 2011/83-2013/129 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.11.2014 gün ve 2013/15133-2014/17640 sayılı kararı aleyhinde davalılar S.. G.., M.. Ö.., H.. D.., Y.. Ç.., T.. T.. ve E.. D.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların K.. M..i S..

Holding'in yöneticileri olduğunu, bu kişilerin özellikle Almanya'da holding çatısı altında gerçeğe aykırı vaatlerde bulunarak paralar topladıklarını, ancak sonrasında vaatlerini yerine getirmediklerini, müvekkilinin holdingin temsilcileri aracılığıyla 12.01.1999 tarihinde 40.000,00 DEM para yatırdığını ve karşılığında kendisine hiçbir geçerliliğinin olmadığını sonradan öğrendiği 200 hisseyi temsil eden senet verildiğini, müvekkilinin bu parayı deneme süresi ile 1 yıllığına verdiğini, müvekkilinin bu parayı 1 yıl sonra geri almak istediğini bunun için holding ile yazışmalar ve telefon görüşmeleri yaptığını, ancak talebinin geri çevrildiğini,

hukuki mücadele için yollar aradığını ve bir kısım gurbetçinin holding yöneticilerine açtığı nitelikli dolandırıcılık davasının kabul edilip ilgili yöneticilere 5 sene hapis 100,000,00 TL para cezası verilmesi üzerine bu davanın açıldığını, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/270 Esas ve 2005/361 Karar sayılı ilamında emsal teşkil ettiği gibi müvekkilinin davalılar tarafından dolandırıldığını ve müvekkili tarafından davalılar hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/4192 soruşturma sayılı dosyası ile suç duyurusunda bulunduğunu,

hukuken holding çatısı altında faaliyet gösteren ve ilgili Holding'in yöneticisi olan davalıların faaliyetlerinin tam olarak dolandırıcılık teşkil ettiğini, davalılar tarafından vaatler ve sözlerin namus ve din adına verilerek kişilerin samimi dini duyguları istismar edilerek, yalanlarla paraların toplandığını ileri sürerek, 40.000 DEM'in dönüştürülmüş karşılığı olan 20.450 EURO karşılığı 39.500 TL tazminatın paranın yatırılmış olduğu 12.01.1999 yılından itibaren T.C.

Bankalarının mevduata uyguladığı en yüksek faiz oranlarının uygulanarak davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, reddini talep etmiştir. Davalılar A.. S.. ve M.. K.. davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, bir kısım davalılar vekilince zamanaşımı itirazında bulunulmuşsa da, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararının kesinleştiği 04.07.2007 tarihinde fail ve zararın öğrenildiği kabul edilerek dava tarihi olan 17.03.2008 tarihi itibariyle 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolmadığı, yüksek kâr payı verme vaadi ve her istendiğinde hisselerin geri alınacağı yönündeki vaatlerle davacının iradesinin sakatlandığı, bu sebeple yatırılmış olduğu paraları geri isteyebileceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davalı M..

K.. hakkında açılan davanın HMK'nın 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, davacının diğer davalılar yönünden açtığı davasının kabulü ile 39.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı M.. K.. dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen karar davalılar S.. G.., M.. Ö.., H.. D.., Y.. Ç.., T.. T.. ve E.. D.. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14/11/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar S.. G.., M.. Ö.., H.. D.., Y.. Ç.., T.. T.. ve E.. D.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar S.. G.., M.. Ö.., H.. D.., Y.. Ç.., T.. T.. ve E.. D.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.