Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4145 K.2015/11848

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2013 gün ve 2012/232-2013/213 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/11/2014 gün ve 2014/9180-2014/17787 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin mühendislik üzerine bilgisayar programları üreten firmalardan biri olduğunu, bu bağlamda "N.C." isimli bilgisayar yazılımının mali haklarının müvekkiline ait olduğunu, davalı işyerinde 05.10.2010 tarihinde yapılan aramada iki adet bilgisayarda müvekkili firmaya ait "N." isimli bilgisayar programlarının kurulu olduğunun tespit edildiğini,

bu şekilde kullanımın müvekkili haklarına tecavüz ve haksız rekabet eylemlerini teşkil ettiğini ileri sürerek FSEK 68. madde uyarınca mutad bedelin 3 katı tutarında olmak üzere 10.500,00 TL telif tazminatının haksız fiilin gerçekleştiği 05.10.2010 tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 20.05.2013 tarihinde ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 50.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili firma bilgisayarlarında tespit edilen yazılımının internetten indirdiğini, programın tanıtım demosu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemiz'in 17.11.2014 gün 2014/9180 E., 2014/17787 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.