Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4359 K.2015/11372

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/10/2014 tarih ve 2014/627-2014/903 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin deniz ve hava taşımacılığı alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkilin 15/01/2009 tarihli konşimento gereği taşıma işlemini üstlendiğini, malların alıcısına teslim edildiğini ve yurt dışından gelen mallarla ilgili depolama masrafı ve ardiye bedelinin gönderen borçluya fatura edildiğini, borçlunun kendisine fatura edilen 2420,00 GBP bedelli faturayı ödemediğini, bunun üzerine icra takibine geçildiğini, davalının ödeme emrine itiraz ettiğini ve takibi durdurduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine vakii itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından gerçekleştirilen dava konusu ihracatın FOB teslim şeklinde olduğunu, navlundan, depolama ve ardiye masraflarından alıcının sorumlu olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davacının % 40 oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre; davacı tarafın icra takibi açmakta kötüniyetli olduğu ispat edilemediği gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.