Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4390 K.2015/11393

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2010/289-2014/621 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davanın davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette hissesinin bulunduğunu, şirket ortağı M.. D..'la olan fikir ayrılıkları ve tartışmalar sonucu şirketten kovulduğunu, 7 aydan beri de sokulmadığını, fabrika ve arsasının tüm finansmanı şirket tarafından karşılandığı halde tapusunun M..

D.. adına tescil edildiğini, müvekkilinin prim ve maaş ödemelerinin yapılmadığını, şirkete ait telefonun görüşmelere kapatıldığı, mevcut şartlarda müvekkilinin ortak kalma ve birlikte çalışma imkânının ortadan kalktığını ileri sürerek müvekkilinin davalıdan ayrılmasına izin verilmesini, şirketin reel değerinin tespitini, buna göre, müvekkili hissesinin diğer hissedarlar tarafından satın alınmasını, esas sermayeyi aşan şirket malvarlığından ödenmesini, bunun mümkün olmaması halinde şirketin fesih ve tasfiyesini, tasfiye sonunda oluşacak alacağın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, aynı iddia ve taleplerini yenilemiştir. Davalılar vekili, davacının şirket ile ilgilenmediğini, görevlerini ifa etmediğini, kendisine ayrı bir iş kurduğunu, fabrika ve arsasının şirketle bir bağının bulunmadığını, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, kök ve ek bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile dava tarihinde şirket ortağı olan M..

D.. arasında sorunlar bulunduğu, tartışmalar sebebiyle davacının şirketten ve şirket işlerinden uzaklaştırıldığı, buna göre, davacının şirket ortaklığını sürdürme imkanının kalmadığı, ayrılmaya yönelik haklı sebeplerin oluştuğu, en son alınan bilirkişi raporunda davacının ayrılma payı olarak 87.405 TL'nin belirlendiği, davacı tarafça şirket ortakları hasım gösterilerek açılan ve birleştirilen davada, davanın niteliği gereği şirket ortaklarına husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle asıl davada davanın kabulüne, davacının, davalı şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilmesine,

ayrılma payı olarak belirtilen 87,405 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davanın davalısı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl davanın davalısı ...... İhr. İth. Müm. ve Dahili Tic. San. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, limited şirket ortaklığından çıkmaya izin verilmesi ve çıkma payının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, belirlenen ayrılma payının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı şirketin öz varlığının ve buna bağlı olarak da davacının ayrılma payının güncellenerek 16.07.2014 tarihi itibariyle belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda belirlenen ayrılma payına karar tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline hükmolunması doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.